ข้อสอบจำลองชุดนี้ทำขึ้นมาอย่างไร

302ข้อสอบเก่าที่นับเป็นเมทริกซ์

364ข้อในคลัง (ขาย 354 · ทดลอง 10)

46ข้อต่อชุด สุ่มใหม่ทุกครั้ง

72นาที จังหวะเดียวกับของจริง

ขั้น 01

นับของจริงก่อน ไม่เดาว่าข้อสอบหน้าตาอย่างไร

อ่านข้อสอบเข้าเตรียมอุดมย้อนหลังสิบปี 302 ข้อ แล้วลงตารางว่าแต่ละข้ออยู่บทไหน ระดับไหน · ได้เมทริกซ์ 15 บท × 5 ระดับ พร้อมน้ำหนักของแต่ละบท

น้ำหนักสามอันดับแรก: โจทย์ปัญหาสมการ 22.4% · พหุนาม 16.4% · การวัด 9.5% — ทุกอย่างหลังจากนี้อ้างตัวเลขชุดนี้ ดูรายละเอียดได้ที่หน้าวิเคราะห์ข้อสอบ 10 ปี

ขั้น 02

นิยามความยากด้วยเวลา ไม่ใช่ด้วยความรู้สึก

ระดับ L1–L5 คือ ช่วงเวลาที่โจทย์กินจริง ช่วงคาบเกี่ยวกันตามของจริง ข้อที่ใช้ 250 วินาทีคือ L4 ไม่ว่าจะดูยากหรือไม่

เวลาที่แต่ละระดับกิน (วินาที)
L1	L2	L3	L4	L5
0–60	60–150	120–240	240–420	420–600

จังหวะของกระดาษไม่เท่ากับเวลาที่โจทย์สมควรได้ — ของจริงให้ 86 ข้อใน 135 นาที ชุดจำลองย่อเป็น 46 ข้อใน 72 นาทีที่จังหวะเดียวกัน ผลคือผู้สอบมีเวลาราว 1 ใน 2.25 ของที่โจทย์สมควรได้ · ช่องว่างนั้นคือสิ่งที่ต้องฝึก และเป็นสิ่งที่รายงานผลสอบวัดให้

ขั้น 03

เขียนข้อใหม่ลงช่องที่คลังยังขาด

AI เขียนโจทย์เข้าช่อง (บท, ระดับ) ที่เมทริกซ์เรียกหา ทุกข้อมาพร้อมเฉลย คำอธิบายวิธีคิด และเหตุผลของตัวลวงทีละช่อง ว่าคนที่เลือกข้อนั้นคิดผิดตรงไหน

คลังจงใจมีข้อ L1 ในบทที่ข้อสอบจริงไม่เคยออก เพื่อให้คนที่ยังไม่มีพื้นมีที่เริ่ม แต่ข้อพวกนั้นถูกกันออกจากชุดสอบเสมอ

ขั้น 04

ด่านตรวจ ก่อนข้อนั้นจะมีสิทธิ์ถูกขาย

ด่านตรวจทั้งเจ็ด
ด่าน	ตรวจอะไร	ตกแล้วเกิดอะไร
A	โครงสร้าง — มีโจทย์ ตัวเลือกครบสี่ เฉลยชี้ช่องที่มีจริง	ปฏิเสธทั้งข้อ
B · C	สมบัติระดับชุด — เฉลยไม่เอียงเกิน 45% ไปตัวใดตัวหนึ่ง และไม่ซ้ำติดกันเกินสี่ข้อ	ปฏิเสธทั้งชุด
E	เวลาที่ประเมินต้องอยู่ในช่วงของระดับที่ติดป้าย	ปฏิเสธทั้งข้อ
G	ตัวลวงทุกช่องต้องมีเหตุผลกำกับ และเรียงตรงกับตัวเลือก	ปฏิเสธทั้งข้อ
D	โมเดลที่สองตอบโจทย์โดยไม่เห็นเฉลย — ที่ไหนสองฝ่ายไม่ตรงกัน คนอ่านเอง	ต้องมีโมเดล
F	ข้อที่เขียนขึ้นต้องไม่ไปพ้องกับข้อสอบเก่าของจริง (ลิขสิทธิ์)	ต้องมีดัชนีต้นฉบับ

D กับ F รันบนเซิร์ฟเวอร์ไม่ได้ ตัวหนึ่งต้องเรียกโมเดล อีกตัวต้องใช้ดัชนีจากหนังสือต้นฉบับที่ห้ามขึ้นเซิร์ฟเวอร์ · โค้ดจึงประกาศชื่อสองด่านนี้ออกมาเสมอ ไม่ให้ “ผ่านทุกด่าน” ถูกอ่านว่า “พร้อมขาย”

เส้นทางของข้อสอบหนึ่งข้อหน้า 1 / 2

ขั้น 05

ลงคลัง แล้วขึ้นเว็บตอนระบบเริ่มทำงาน

คลังเป็นไฟล์ที่อยู่ในโค้ด ไม่ใช่ข้อมูลที่พิมพ์เข้าฐานโดยตรง · ทุกข้อมีรหัสประจำตัว เช่น n-17 ซึ่งเป็นกุญแจเดียวที่ทำให้แก้ข้อได้หลังขายไปแล้ว

ตอนระบบเริ่มทำงาน ตัวโหลดจะจับคู่ทีละข้อด้วยรหัสนั้น แล้วอัปเดตเฉพาะช่องที่เปลี่ยน ข้อที่ถูกถอดออกจะเลิกถูกเสิร์ฟทันที แต่ยังเก็บไว้ให้ตามดูได้

ถ้าจับคู่ด้วยข้อความโจทย์แทนรหัส การแก้โจทย์หนึ่งครั้งจะกลายเป็น “ข้อใหม่” ส่วนข้อเก่าที่ผิดก็ยังถูกเสิร์ฟต่อไป — การแก้ที่ไปไม่ถึงผู้ซื้อไม่ใช่การแก้

ขั้น 06

ประกอบชุด 46 ข้อ ใหม่ทุกครั้งที่มีคนเปิดสอบ

แบ่งที่นั่งตามระดับก่อน แล้วค่อยแบ่งบทในแต่ละระดับ ไม่ใช่ทีเดียวทั้ง 75 ช่อง · ถ้าทำทีเดียว ระดับที่กระจายบางอย่าง L5 จะไม่เคยได้ที่นั่งเลย เพราะเศษของมันแพ้ช่องที่กองอยู่ในบทเดียวเสมอ

ตำแหน่งของเฉลยเป็นสิ่งที่จัดวาง ไม่ใช่สุ่ม · การสุ่มทีละข้อเป็นอิสระต่อกัน กระดาษ 46 ข้อจึงออกเฉลยเอียงได้บ่อยพอที่จะเป็นปัญหา — แจกตำแหน่งจากแบบรูปที่สมดุลทำให้เป็นไปไม่ได้ แทนที่จะแค่ไม่น่าจะเกิด

ถ้าช่องไหนของไม่พอ ตัวประกอบชุดจะหยุดและบอกว่าช่องไหนขาด ไม่เสิร์ฟกระดาษสั้นแล้วเรียกว่าชุดจำลอง

ขั้น 07

สอบ แล้วรายงานว่าพลาดตรงไหน

รายงานเทียบเวลาที่ใช้จริงกับเวลาที่กระดาษให้ได้ ไม่ใช่เวลาที่โจทย์สมควรได้ แล้วบอกว่าตัวเลือกที่เลือกไปเกิดจากความคิดผิดแบบไหน โดยอ้างเหตุผลที่ผูกกับตัวลวงช่องนั้นตั้งแต่ตอนเขียน

คำชี้แจงกลางบนหน้าสอบเขียนข้อตกลงที่โจทย์หลายข้ออาศัยไว้ที่เดียว — ลูกเต๋าเที่ยงตรงและอิสระ · อัตราคงที่และภาชนะเริ่มว่าง · ความแปรปรวนหารด้วย n · เสาและต้นไม้ตั้งฉากกับพื้นราบ

ขั้น 08

แก้ต่อหลังขายไปแล้ว

คลังถูกส่งให้ผู้ตรวจภายนอกอ่านครบทั้ง 364 ข้อ แล้วแก้กลับตามที่พบ · ทุกข้ออ้างต้องคำนวณซ้ำเองก่อนรับ เพราะข้อเสนอที่ถูกในระดับตัวเลข ยังผิดได้ในระดับหน้าที่ของข้อสอบ

ผลการตรวจรอบล่าสุด
หมวด	เรื่อง	ผล
A	เฉลยหรือโจทย์ผิดจริง	แก้ 6 ข้อ
B	ต้องระบุเงื่อนไข / ปรับถ้อยคำ	คำชี้แจง 22 · แก้ 12
C	เหตุผลตัวลวงไม่ตรงกับตัวเลือก	แก้ 131 ข้อ
D	ตัวลวงที่อธิบายว่า “เดา” สอนอะไรไม่ได้	แก้ 11 · กวาดเอง 14
E	ระดับความยากติดป้ายสูงกว่างานที่โจทย์กิน	ติดป้ายใหม่ 72 ข้อ
F	ขอบเขตเนื้อหาต้องยืนยัน	ยืนยันแล้ว 35 ข้อ

สิ่งที่ยืนยันได้

รูปร่างของกระดาษตรงกับข้อสอบจริง เพราะมาจากการนับ ไม่ใช่การเดา
เฉลยไม่เอียงไปตัวอักษรใดตัวหนึ่ง โดยโครงสร้าง ไม่ใช่โดยโชค
ทุกตัวลวงมีความผิดพลาดที่ให้ตัวเลขนั้นพอดี
การแก้ข้อไปถึงคนที่ซื้อไปแล้ว

สิ่งที่ยังยืนยันไม่ได้

ยังไม่มีสถิติผู้สอบจริง ระดับความยากทั้งหมดจึงยังเป็นค่าที่ประกาศ ไม่ใช่ค่าที่วัดได้
ด่าน F เทียบกับต้นฉบับได้เพียง 57% ของคลังหนังสือ — “ไม่พบว่าซ้ำ” จึงเป็นคนละประโยคกับ “ไม่ซ้ำ”
ห้าช่องในเมทริกซ์มีข้อพอดีกับที่กระดาษต้องใช้ ผู้ซื้อทุกคนจึงได้ห้าข้อนั้นเหมือนกัน

arttanya.com/mock-testหน้า 2 / 2